อิกาโล่ จะสะกดรอย ? ลำแข้งที่หลายๆคนงงงัน แมนยู เอามาเพราะอะไร แม้กระนั้นไปรุ่ง

นับเป็นดีลที่ทำให้คนจำนวนไม่น้อยประหลาดใจกันสุดๆภายหลังที่ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด สมาคมดังของศึก พรีเมียร์ลีก อังกฤษ ตกลงใจยืม โอเดียน อิกาโล่ กองหน้า เซี่ยงไฮ้ กรีนแลนด์ เสิ่นหัว กลุ่มจากระเทศเมืองจีนมาร่วมทัพ เพื่อแก้ไขปัญหาการขาดตัวเลือกในตำแหน่งดินแดนหน้า

ที่แท้ก่อนหน้าที่จะถึงวันปิดตลาดนั้น แมนฯ ยูไนเต็ด มีข่าวสารกับกองหน้าของกลุ่มใน 5 ลีกใหญ่ของทวีปยุโรป (พรีเมียร์ลีก อังกฤษ, บุนเดสลีกา เยอรมัน, ลา ลีกา ประเทศสเปน, กัลโช่ เซเรีย อา อิตาลี และก็ ลีก เอง ประเทศฝรั่งเศส) หลายราย ยกตัวอย่างเช่น เอดินสัน คาวานี่ รวมทั้ง อิสลาม สลิมานี่ ฯลฯ ซึ่งชื่อชั้นของทั้งสองก็ดีแล้วกว่า อิกาโล่ อย่างยิ่ง

เรื่องดังที่กล่าวมาข้างต้นทำให้บางบุคคลคิดว่า แมนฯ ยูไนเต็ด ทำข้อตกลงที่ไม่คุ้ม เพราะเหตุว่าพวกเขาจำต้องจ่ายค่ายืมตัวให้ เสิ่นหัว 3 ล้านปอนด์ แถมยังจำต้องช่วยจ่ายค่าจ้าง 100,000 ปอนด์ต่ออาทิตย์อีก แต่ ถ้าหากย้อนไปในสมัยของ เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ตำนานผู้จัดการทีมชาวสกอตต์แล้วนั้น แมนฯ ยูไนเต็ด ก็เคยคว้านักเตะที่คนจำนวนไม่น้อยรู้สึกว่าไม่เก่ง หรือเปล่าคุ้มมาร่วมทัพ แต่ว่าท้ายที่สุดพวกเขาเหล่านั้นกลายเป็นกำลังหลักของกลุ่มได้มาแล้ว โดยพวกเราจะมายกแบบอย่างเด่นๆสัก 3 คน ซึ่งไม่แน่ว่า อิกาโล่ บางครั้งก็อาจจะสะกดรอยผู้คนเหล่านั้นได้ก็ได้

– อังเดร แคนเชลสกี้ส์

“มันเป็นการเสี่ยงที่มีเหตุผล” เป็นคำบอกเล่าของ เฟอร์กูสัน ที่มีต่อ อังเดร แคนเชลสกี้ส์ ปีกที่คว้าตัวมาจาก ชัคตาร์ โดเน็ตส์ค ด้วยค่าจ้าง 650,000 ปอนด์ เมื่อตอนมีนาคม ปี 1991 ท่ามกลางความข้องใจของหลายๆคนว่า เฟอร์กูสัน ไปซื้อเจ้าหนูวัย 22 ปีคนนี้มาเพราะอะไร เพราะเหตุว่าคนภายในอังกฤษรู้จัก แคนเชลสกี้ส์ น้อยมาก

เฟอร์กูสัน มามองเห็นฟอร์มของ แคนเชลสกี้ส์ คราวแรกก็เวลาที่ แนเชลสกี้ส์ เล่นกับกลุ่มชาติโซเวียต รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี รวมทั้งถึง “แคนแคน” จะได้เล่นบอลระดับกลุ่มชุดใหญ่เพียงแค่ราว 3-4 ปี ก่อนจะได้มาอยู่กับ แมนฯ ยูไนเต็ด แต่ว่า เฟอร์กูสัน ก็มั่นใจว่าคนๆนี้เป็นผู้ที่จะพาทีมบรรลุเป้าหมายในลีกได้ ຄາສິໂນອອນລາຍ

ตอนท้ายแล้วมันก็นับว่าเป็น “การเสี่ยงที่มีเหตุผล” จริงๆเนื่องจาก แคนเชลสกี้ส์ เล่นได้เด่นจนถึงเป็นฝันร้ายของแนวรับหลายรายใน พรีเมียร์ลีก พร้อมได้แชมป์กับกลุ่มหลายรายการ ตัวอย่างเช่นแชมป์ลีก 2 ยุค และก็แชมป์ เอฟเอ คัพ 1 ครั้ง ฯลฯ

– รอนนี่ ยอห์นสังเวย

การเป็นผู้สืบสกุลของ สตีฟ บรูซ ในตำแหน่งเซนเตอร์แบ็กของ แมนฯ ยูไนเต็ด นับว่าเป็นงานที่หนัก ภายหลังที่ บรูซ เคยเป็นเยี่ยมในกำแพงเหล็กของกลุ่มคู่กับ เอ็งปรี่ พัลลิสเตอร์ พร้อมช่วยทำให้กลุ่มประสบผลสำเร็จเยอะแยะ ซึ่งเมื่อ บรูซ ตกลงใจแยกทางกับกลุ่มข้างหลังจบฤดู 1995-96 แล้วนั้น มันก็มีการกล่าวกันว่า เฟอร์กูสัน จะไปเอาคนไหนกันมาเป็นกองข้างหลังคนใหม่

แน่ๆว่าเวลานี้ แมนฯ ยูไนเต็ด กลายเป็นข่าวสารกับกองหลังโด่งดังหลายราย แม้กระนั้นในที่สุดผู้ที่ เฟอร์กูสัน เลือกดึงเข้ามาเป็นคู่ขาคนใหม่ของ พัลลิสเตอร์ เป็น ยอห์นบวงสรวง ที่ในช่วงเวลานั้นพึ่งเล่นกับ เบสิคตัส กลุ่มในประเทศประเทศตุรกีได้เพียงแค่ฤดูเดียว และก็แท้จริงว่ากันว่า เฟอร์กูสัน ต้องการดึงเขามาร่วมทีมตั้งแต่ตอนหลางฤดูกาล 1995-96 ด้วย ก็แค่ขณะนั้น ยอห์นบวงสรวง ไม่ยอมรับไป

การเซ็นสัญญากับ ยอห์นบวงสรวง ด้วยค่าตอบแทน 1.2 ล้านปอนด์ ทำให้บางบุคคลงงสุดๆด้วยเหตุว่าก่อนหน้านี้ที่ผ่านมากองหลังชาวประเทศนอร์เวย์มิได้มีชื่อชั้นมีชื่อเสียงอะไรเลย แถมไม่เคยได้แชมป์อะไรก็แล้วแต่ต่อให้ตอนเล่นอยู่กับ ลีน และก็ ลีลสตรอมตรม 2 กลุ่มในบ้านกำเนิดของเขา ส่วนฤดูกาลเดียวของเขากับ เบสิคตัส ก็จบลงแบบมือเปล่าเช่นเดียวกัน

อย่างไรก็แล้วแต่ ในที่สุดแล้ว ยอห์นบวงสรวง ก็กลบความกังขาแล้วก็เสียงกระแทกแดกดันได้อย่างสะอาดด้วยการเป็นส่วนใดส่วนหนึ่งที่ทำให้ แมนฯ ยูไนเต็ด ได้แชมป์ พรีเมียร์ลีก ตั้งแต่ฤดูกาลแรกกับกลุ่ม แล้วก็จากนั้นเขาก็ยังอยู่กับกลุ่มไปจนกระทั่งปี 2002 กับได้แชมป์หลายรายการร่วมกับกลุ่ม

– โอเล่ กุนท้องนาร์ โซลชา

“คนใดวะ ?” เป็นปฏิกิริยาของ “เร้ด อาร์มี่” หลายต่อผู้คนจำนวนมาก ขณะที่กลุ่มรักของพวกเขาประกาศอย่างเป็นทางการว่าคว้าตัวกองหน้าวัย 23 ปีชื่อ โอเล่ กุนทุ่งนาร์ โซลชา มาร่วมทีมได้เสร็จ ด้วยค่าตอบแทน 1.5 ล้านปอนด์ ในตอนซัมเมอร์ของปี 1996

แน่ๆ ขณะนั้นมันไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่คนไม่ใช่น้อยจะไม่เคยรู้ โซลชา เพราะว่านอกเหนือจากที่ประเทศนอร์เวย์แล้วนั้น ตอนนั้น โซลชา ก็เกือบจะไม่มีชื่อเสียงของคนภายในแวดวงบอลของประเทศอื่นๆเลย แถมในตอนนั้น แมนฯ ยูไนเต็ด ยังมีข่าวสารกับ อลัน เชียเรอร์ ตำนานหัวหอกคนประเทศอังกฤษด้วย

ผู้คนจำนวนมากคิดว่าสำคัญๆแล้ว โซลชา อาจเป็นไปได้เพียงแค่อะไหล่ของกลุ่มแค่นั้น ภายหลังในตอนนี้ แมนฯ ยูไนเต็ด มีทั้งยัง เอริก คันโตน่า และก็ แอนดี้ วัวล เป็นตัวเลือกในแนวรุก อย่างไรก็ดี โซลชา กลับทำผลงานได้เหนือความหวังของหลายท่าน ด้วยกระบวนการทำประตูได้โดยตลอดจนถึงทำให้เขาได้เป็นอย่างยิ่งหลักของกลุ่มชุดใหญ่อย่างเร็ว

ในที่สุดแล้ว โซลชา ก็เป็นดาวซัลโวสูงสุดของ แมนฯ ยูไนเต็ด ประจำฤดู 1996-97 อีกทั้งในลีกที่ปริมาณ 18 ประตู และก็จากการลงเล่นทุกรายการที่ 19 ลูก ซึ่งต่อไป โซลชา ก็ยังอยู่กับกลุ่มอีกนาน จนกระทั่งเปลี่ยนเป็นขวัญใจของเหล่าสาวก “อสุรกายแดง” สุดท้าย